محمد علی ابطحی:
امروز ۲۹ بهمن ماه، روز سپندارمذگان است. این روز ایرانی عشق و دوستی است که سابقه ی بیش از سه هزار ساله دارد. ایرانی ها به دلیل اهمیت به دوستی و مهربانی و عشق، از هزاران سال پیش، روزی که نماد زمین بوده است را روز عشق نامیده اند. زمین با مهربانی تمام و با صبر و حوصله در دامن خود باعث بارور شدن همه ی عناصر مرده است و حیات می بخشد؛ درست مثل عشق که انسان مرده را هم می تواند زنده کند.
خیلی از دوستان ایرانی، به خاطر زنده نگه داشتن پشتوانه ی تاریخی خود اصرار دارند که امروز جایگزین ولنتاین شود. علاقه مندی ایرانیان به فرهنگ خود از خصوصیات برجسته ی این ملت است. من که بر این باورم آن قدر دوستی و صمیمیت و مهربانی پر ارزش است و ضروری، که اگر به هر بهانه ای هر روز سال روز مهربانی و دوستی بود، دنیای به این بدی نداشتیم.
شاید به دلیل همین سابقه ی چند هزار ساله است که ملت، نگران جنگ و درگیری است. کسانی که از جنگ و خشونت استقبال می کنند، کسانی هستند که از جنگ آسیبی نمی بینند؛ اما مردم قربانی خواهند شد.
آنهایی که ملت ایران با این سابقه ی پر از مهر و محبت را، به دنیا مردمی بی منطق و خشن معرفی می کنند، ظلم بی نهایتی در حق این تاریخ، این مردم، و دین پر از مهربانی اسلام می کنند.
روز دوستی ایرانی بر همه ی ایرانیان مبارک باد.
عمليات بعدي، «بيتالمقدس» و آزادي خرمشهر بود. لشكر ايشان هم در مرحله نخست عمليات و هم در مرحله آخر آن، توانست نقش فوقالعادهاي ايفا كند به گونهاي كه در روزهاي پاياني درگيري «بيتالمقدس» كه نيروهاي ايراني، توان كافي براي آزادي خرمشهر نداشتند و تقاضاي چند هفته بازسازي را از فرماندهي داشتند، ايشان توانستند با كمك شهيد حسين خرازي ـ بنا بر دستوري كه به ايشان داده بود ـ آخرين مرحله عمليات آزادسازي خرمشهر را انجام دهند. ايشان توانستند نيروهاي عراقي را در خرمشهر محاصره و شهر را آزاد كنند و اينگونه بود كه در همه عملياتها تا پايان جنگ، وي بدون استثنا نقش فعال و موفقي داشت؛ وي از افراد مؤثر در آزادسازي خرمشهر بود و اين شهر تا ابد، مرهون رشادت كاظمي است.